از نیمکت‌های میناب تا طنین جاودانه ۱۳ آبان
بسم‌الله الرحمن الرحیم
وقتی سخن از یوم‌الله ۱۳ آبان به میان می‌آید، تقویم ورق می‌خورد و ما را به روزهای اوجِ آگاهی، بیداری و ایستادگی ملتی می‌رساند که نخواستند در برابر استکبار سر تعظیم فرود آورند. این روز، تنها یک نام در تقویم نیست؛ بلکه نماد پیوند ناگسستنی نسل نوجوان و جوان این مرز و بوم با ارزش‌های اصیل انقلاب اسلامی است.
امسال در امتداد این روز بزرگ، نگاه‌مان بیش از هر زمان دیگری به سوی لاله‌های معصومی دوخته می‌شود که از کلاس‌های درس، راهی آسمان شدند؛ شهدای دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب. فرشتگانی که در فضای عطرآگینِ سنگر علم و دانش، مشق عشق و رهایی نوشتند و ثابت کردند که برای پرواز تا خلد برین، مرزهای سن و سال معنایی ندارد. آنان در حالی که در جستجوی حقیقتِ دانش بودند، بزرگ‌ترین درس تاریخ یعنی «دفاع از عزت و استقلال وطن» را با تمام وجود معنا کردند.
شهدای دانش‌آموز میناب به ما آموختند که سنگر مدرسه و سنگر مقاومت، دو روی یک سکه‌اند. دانش‌آموزان این سرزمین در تمامی دوره‌ها، از حماسه‌سازان ۱۳ آبان ۱۳۵۷ گرفته تا این ستاره‌های درخشانِ میناب، نشان داده‌اند که قلم و تفنگِ تعهد، در دست نسلی بیدار و بصیر قرار دارد که هرگز اجازه نمی‌دهند استکبار جهانی به استقلال و هویت این خاک دست‌درازی کند.
امروز نیز حضور پرشور و آگاهانه نسل نوجوان و جوان ما در راهپیمایی ۱۳ آبان، ادامه‌دهنده راه همان شهدایی است که خون پاکشان ریشه نهال انقلاب را تنومندتر ساخت. ما در بنیاد شهید و امور ایثارگران، خود را خادم این خانواده‌های معظم و پاسدار این راه پرنور می‌دانیم.
سلام و درود می‌فرستیم به ارواح طیبه شهدای دانش‌آموز، به‌ویژه شهدای عزیز مدرسه میناب، و به صبر و استقامت خانواده‌های گرانقدرشان دست‌مریزاد می‌گویم؛ خانواده‌هایی که با قلوبِ سرشار از ایمان، داغِ این عزیزان را به مدال افتخاری برای تاریخ ایران اسلامی مبدل ساختند.
یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.