آنان که ره عشق گزیدند همه در کوی شهادت آرمیدند همه
اینک که به جبهه میروم نه به خاطر انتقام، بلکه به خاط این که دینم را به اسلام و قرآن و سرور شهدای کربلا ادا کرده باشم. پدر و مادرم! پیش از همه چیز بگویم، اگر چنانچه جای من و برادرم سیدمجید خالی است بدانید، به گفتهی پیامبر(ص) خدا خودش جای ما را پر خواهد کرد. چه چیز بهتر از این که مخلوقی برود و خالق جای او را پر کند و این افتخار عظیم است. درود بر تو مادر که دو فرزند خود را به اسلام هدیه کردی! مادر دلسوزم! دوست دارم که در فراق من چون شیرزن کربلا زینب(سلام الله عليها) بوده و به جای اشک و شیون، خندهای از خشنودی بر لب داشته باشی؛ چرا که من امانتی نزد شما بودم و شما به نحو احسن این امانت را به صاحبش بازگرداندی!
پدرم! امیدوارم که تو، همچون مردان خدا صبور باشی! از خداوند برایم طلب مغفرت کنی! برادرانم! عزیزان از جان بهترم! پس از من راهم را ادامه دهید و راه کربلا را برای امت شهیدپرور ایران باز گشایید! و با خدا باشید و کاری را انجام دهید که تنها در راه خدا و خدمت به مردم باشد! خواهران عزیزم! ای زینبیان زمان! شما همچون خواهر وفادار حسین(عليه السلام) پیام خون مرا به گوش جهانیان برسانید! بگویید که برادرم جان داد تا انسانها از زیر بار ظلم و ذلت آزاد شوند! دوستان وفادارم! ای یاران همرزمم! سلاح را یک لحظه بر زمین نگذارید و تا پیروزی نهایی که آزادی تمام ملتهای مستضعف جهان است، در سنگرها بمانید! نمازهایتان را مرتب بخوانید! در جماعتها شرکت کنید. دعاهای معروف را بخوانید. در جلسات دینی شرکت کنید و در تمام امور، یاد خدا در ذهنتان باشد که «الا بذکر الله تطمئن القلوب»! بار خدایا! به بزرگی و عزتت قسم میدهم که ما را در صف شهدای کربلا قرار دهی. خالقا! هر چه زودتر فرج مظهر عدالت، ولی عصر(عج) را نزدیک بفرما!
